Podwyższenia Krzyża Świętego

W naszej wspólnocie parafialnej przeżywaliśmy wczoraj Niedzielę Palmową, nazywaną także Niedzielą Męki Pańskiej – dzień o szczególnym znaczeniu liturgicznym i duchowym, który wprowadza nas w Wielki Tydzień, czas najgłębszych tajemnic naszej wiary. Jak co roku, liturgia tego dnia miała wyjątkowy, uroczysty charakter, pełen symboliki i modlitewnego skupienia.

Nabożeństwo rozpoczęło się przed świątynią, gdzie ksiądz proboszcz poświęcił palmy, które w dłoniach wiernych stawały się symbolem radości, nadziei oraz gotowości oddania czci Chrystusowi. Późniejsza procesja wokół kościoła, była wspólną drogą wiernych, która przywołała wydarzenia sprzed dwóch tysięcy lat: entuzjastyczne powitanie Jezusa wjeżdżającego do Jerozolimy. Najbardziej poruszającym momentem Mszy Św. były słowa Ewangelii opowiadające Mękę Jezusa Chrystusa. Choć znane i słyszane tyle razy, dziś na nowo poruszyły nasze serca. Męka Pańska nie jest opowieścią z odległej historii – to żywe Słowo, które przenika i dotyka, które nie pozwala przejść obojętnie. To zaproszenie do spotkania z Tym, który nie cofnął się przed krzyżem, by nas ocalić.

Uroczystość Niedzieli Palmowej była czasem modlitwy, zadumy i duchowego otwarcia na nadchodzące wydarzenia. Niech kolorowe palmy, które nieśliśmy z wiarą, staną się dla nas symbolem wierności Chrystusowi – nie tylko w chwilach radości i uniesienia, ale także wtedy, gdy droga prowadzi przez cierpienie i trud. Niech rozpoczynający się Wielki Tydzień stanie się dla nas wszystkich czasem autentycznego spotkania z Tajemnicą Zbawienia.

 

Fotorelacja: https://photos.app.goo.gl/FUEq6jwEGoSBgxpi9

 

Tekst: Katarzyna Łaszcz

W niedzielne popołudnie nasz Kościół stał się miejscem niezwykłego spotkania – dźwięku i ciszy splecionych w jedną modlitwę. Koncert w wykonaniu naszych parafian – Magdaleny Pałgan-Wróbel (skrzypce) oraz Dariusza Wróbla (gitara) – był czymś znacznie więcej niż tylko wydarzeniem artystycznym. To była duchowa podróż, której przewodnikami stali się muzycy. Pieśni pasyjne – od VIII wieku po czasy współczesne – w subtelnych i pełnych wyczucia aranżacjach instrumentalnych ukazały swój ponadczasowy charakter. Każda, zagrana przez artystów, nuta opowiadała o bólu, ofierze, miłości i nadziei.

I ta cisza... To ona, obok dźwięków, przykuwała naszą uwagę. Nie była pustką – była momentem zatrzymania. Chwilą modlitwy, skupienia, zadumy. Cisza przed dźwiękiem i po jego wybrzmieniu niosła więcej niż słowa. To w niej odbijało się echo tego, co poruszało serca. Przerwy między utworami sprawiały, że każdy dźwięk stawał się jeszcze bardziej wyrazisty, a brzmienie skrzypiec i gitary zapadało głęboko w duszę. W tej ciszy mogliśmy się spotkać – sami ze sobą, z Bogiem, z cierpieniem i nadzieją, które niesie Wielki Post.

Publiczność słuchała w milczeniu, poruszona pięknem i głębią tych chwil. A potem – zasłużone, ogromne brawa. Nie tylko za kunszt wykonania, który poruszył nasze serca, ale też za dar, jaki został nam ofiarowany – dar wspólnego zatrzymania się w tym wyjątkowym czasie, w tej pełnej znaczeń ciszy.

Serdecznie dziękujemy za Waszą obecność i udział w tym wyjątkowym koncercie.

 

Fotorelacja: https://photos.app.goo.gl/CQdfFr1otqVwR62V7

Tekst: Katarzyna Łaszcz

Kiedy wiedza i doświadczenie spotkają się z kreatywnością to wiadomo, że w efekcie powstanie coś niezwykłego.

5 kwietnia 2025, po raz drugi w tym roku, spotkaliśmy się na międzypokoleniowych warsztatach. Ponieważ coraz krótszy czas dzieli nas od Niedzieli Palmowej, warsztaty dotyczyły wykonywania tradycyjnych palm wielkanocnych.

Sam zwyczaj przygotowywania palm sięga aż VII wieku, zapoczątkowany został we francuskim kościele, przetrwał w Polsce, Austrii i Niemczech.

Tradycyjne palmy wykonywane były z wierzbowych gałązek, nie mogło zabraknąć w nich gałązek zielonego bukszpanu, traw, kłosów zbóż, suszonych kolorowych kwiatów i kwiatów ręcznie robionych z krepiny. Miały symbolizować odradzające się na wiosnę życie, a przede wszystkim symbolizować wjazd Pana Jezusa do Jerozolimy.

Dzisiaj naszą parafialną salę wypełnił gwar rozmów i śmiech za sprawą uczestników warsztatów, wśród których przeważały dzieci. Każdy przyniósł ze sobą kolorowe krepiny, gałązki bazi, wstążki. W tajniki tworzenia kwiatów z krepiny, doboru materiałów i tworzenia plamy, wprowadziły nasze parafianki – Pani Irena i Pani Małgosia. Obie, od lat samodzielnie przygotowują palmy na Niedzielę Palmową, więc z radością podzieliły się swoją wiedzą

z niezwykłą cierpliwością pokazując, jak zrobić róże czy krokusy...

Wiem, że dzisiaj możemy kupić niemalże wszystko, to jednak czas poświęcony na pracę poza pięknymi palmami przyniósł wzmocnienie wzajemnych relacji a przede wszystkim podtrzymanie tradycji. A ile było śmiechu, jak przypomniałyśmy sobie letnią wyprawę po zboża i trawy…

Satysfakcja z własnoręcznie przygotowanych palm z całą pewnością jest ogromna, każda jest piękna i niepowtarzalna.

Dziękujemy Wam za dzisiejszy dzień a szczególnie za kwiaty, które ozdobiły palmę przygotowaną dla naszego Proboszcza.

Dla tych, którzy nie byli – fotorelacja z warsztatów. A o tym, czy były udane, niech powiedzą uśmiechnięte buzie dzieci i ich dzieła.

 

Fotorelacja: https://photos.app.goo.gl/zrRkVWe34GGbTrLV7

Tekst: Katarzyna Król

Zdjęcia: Antoni Król, Katarzyna Król