Podwyższenia Krzyża Świętego

Święta Faustyna - „sekretarka Bożego Miłosierdzia”

Bóg w historii zbawienia często posługuje się konkretnymi ludźmi, aby przypomnieć światu o swojej miłości. Tak było również w przypadku św. Faustyna Kowalska. Ta prosta, pokorna siostra zakonna została przez Boga wybrana na „sekretarkę Bożego Miłosierdzia”, aby przekazać światu orędzie o Jego nieskończonej miłości.

Faustyna nie była osobą wykształconą ani znaną. Pochodziła z ubogiej rodziny i wstąpiła do zgromadzenia zakonnego, pragnąc całkowicie oddać się Bogu. Właśnie w jej codzienności – pośród zwykłych obowiązków – Jezus objawiał jej prawdę o swoim miłosierdziu. To pokazuje, że Bóg nie wybiera według ludzkich kryteriów. Patrzy na serce. Wybiera tych, którzy Mu ufają i są gotowi słuchać. Podczas objawień Jezus prosił Faustynę, aby przypominała światu o tym, że Jego miłosierdzie jest większe niż każdy grzech. Mówił jej, że pragnie, aby ludzie z ufnością przychodzili do Niego, szczególnie w sakramencie pojednania. Przekazał jej także konkretne formy kultu Miłosierdzia Bożego: obraz Jezusa Miłosiernego z podpisem „Jezu, ufam Tobie”, Koronkę do Miłosierdzia Bożego oraz święto Miłosierdzia w pierwszą niedzielę po Wielkanocy.

W swoim „Dzienniczku” Faustyna zapisała słowa Jezusa, które ukazują nowe, głębsze spojrzenie na tajemnicę Bożego Miłosierdzia. Nie jest ono jedynie jedną z cech Boga, ale największym przymiotem Jego miłości. Jezus podkreślał, że najbardziej rani Go brak zaufania ze strony człowieka. Dlatego centrum orędzia przekazanego przez Faustynę jest postawa ufności. Bóg pragnie, aby człowiek nie bał się do Niego wracać, nawet po ciężkim grzechu. Nowość tego spojrzenia polegała na mocnym podkreśleniu, że czas współczesny szczególnie potrzebuje przypomnienia o miłosierdziu. Świat naznaczony wojnami, lękiem i grzechem potrzebował światła nadziei. Przez Faustynę Bóg przypomniał, że Jego serce jest zawsze otwarte, a źródło łaski nigdy się nie wyczerpuje.

Wybór św. Faustyny uczy nas kilku ważnych prawd. Po pierwsze, Bóg może posłużyć się każdym człowiekiem, nawet najbardziej niepozornym. Po drugie, największą odpowiedzią na Boże miłosierdzie jest ufność. Po trzecie, każdy z nas jest zaproszony, aby nie tylko przyjmować miłosierdzie, ale także przekazywać je innym – przez przebaczenie, cierpliwość i miłość. Historia św. Faustyny pokazuje, że Boże miłosierdzie nie jest teorią, ale żywą rzeczywistością. Bóg nadal mówi do świata i wzywa ludzi do nawrócenia oraz zaufania. A każdy, kto powtarza z wiarą „Jezu, ufam Tobie”, otwiera swoje serce na największy dar – miłość Boga, która podnosi, uzdrawia i prowadzi do świętości.

1. Tradycyjnie Gorzkie Żale w niedzielę o godz. 8.40, kazanie pasyjne na Mszy św. o godz. 9.00 – zapraszam do wspólnej modlitwy; podczas Dróg Krzyżowych jest wystawiona puszka na ofiary na kwiaty do Bożego Grobu, już dziś dziękuję za Waszą ofiarność;
2. W tym tygodniu przypada pierwszy piątek i sobota miesiąca. W piątek od godz. 9.00 odwiedzam chorych z posługą sakramentalną, spowiedź pierwszo piątkowa od godz. 16.00; w sobotę nabożeństwo różańcowe poprowadzi Róża MB Częstochowskiej;
3. Zachęcam do włączenia się w doroczną ogólnopolską akcję Caritas – zakup czekoladowych baranków na stół wielkanocny – cena 8 zł.;
4. Trwa akcja wielkopostnej jałmużny, której celem w naszej parafii jest wsparcie Marka w jego rehabilitacji. W przedsięwzięcie zaangażowali się kandydaci do Pierwszej Komunii Świętej i przygotowujący się do sakramentu bierzmowania. Pozostało kilka wolnych skarbonek, które można wziąć ze stolika pod chórem. Zachęcam do podjęcia wielkopostnego umartwienia. Skarbonki przynosimy do kościoła na Drogę Krzyżowa w Wielki Piątek;
5. Dziś doroczna zbiórka do puszek na wielkopostną pomoc misjonarzom;
6. Zachęcam do czytania prasy katolickiej, po to by pogłębiać swoją wiarę i wiedzę;
7. Niestety parafianie z ul. Siennieńskiej numery parzyste od skrzyżowania z ul. Leśną do końca nie zgłosili się do sprzątania kościoła. W tym tygodniu zapraszam do dbałości o świątynię mieszkańców z ul. Siennieńskiej numery nieparzyste od końca do skrzyżowania z ul. Akacjową;
8. Bóg zapłać wszystkim, którzy w minionym tygodniu wykonywali jakiekolwiek prace na rzecz naszej wspólnoty parafialnej;
9. Bóg zapłać za ofiary na potrzeby kościoła;
10. Diecezjalny Duszpasterz Niesakramentalnych Związków Małżeńskich zaprasza na Wielkopostny Dzień Skupienia, który odbędzie się w sobotę 14 marca w kościele p.w. Podwyższenia Krzyża w Sandomierzu, ul. Ożarowska 1. Rozpoczęcie o godzinie 9.30. Zapisy pod numerem telefonu: 698-395-835 lub e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. do 12 marca;
11. Z kolei w sobotę 21 marca br. w parafii pw. św. Floriana w Stalowej Woli odbędzie się Wielkopostny Dzień Skupienia dla osób, które utraciły kogoś bliskiego. Zapisy do 15 marca br. (e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.). Szczegółowe informacje na plakacie;
12. Kontynuujemy rozpoczętą w ubiegłym roku inicjatywę wykonywania palm wielkanocnych w naszej wspólnocie. Wszystkich chętnych zapraszamy do wspólnego tworzenia podczas spotkań we wtorek oraz w czwartek, po Mszy Świętej, w sali katechetycznej. Każda para rąk jest mile widziana! Od niedzieli 08 marca 2026 r. palmy będzie można znaleźć na stole pod chórem. Ich liczba będzie ograniczona, dlatego zachęcamy do wcześniejszego nabycia. Wspierając tę inicjatywę, przyczyniamy się do realizacji parafialnych inwestycji;
13. Pomódlmy się w intencji wszystkich solenizantów i jubilatów nadchodzącego tygodnia, w intencji chorych i cierpiących w naszej parafii i wszystkich, którym obiecaliśmy modlitwę…. Pod Twoją obronę …;

Boże Miłosierdzie w Listach św. Piotra Apostoła

Święty Piotr Apostoł, podobnie jak inni autorzy pism Nowego Testamentu, ukazuje Boże miłosierdzie jako centralny element zbawczego działania Boga wobec człowieka.W Pierwszym Liście św. Piotr zaczyna swoje przesłanie od dziękczynienia Bogu: „Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który według wielkiego miłosierdzia swego przez powstanie z martwych Jezusa Chrystusa na nowo zrodził nas do żywej nadziei” (1 P 1,3). Piotr ukazuje tutaj miłosierdzie Boga jako czyn, który daje nowe życie i żywą nadzieję, jaką wierzący otrzymują dzięki zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa. To miłosierdzie nie jest czymś odległym ani abstrakcyjnym — jest to realne działanie Boga w historii zbawienia, które przemienia nasze życie i daje pewność zbawienia nawet w obliczu trudów codzienności.

Święty Piotr uczy, że Boże miłosierdzie całkowicie zmienia życie człowieka. Przypomina, że kiedyś ludzie żyli z dala od Boga – byli jakby „nie Jego ludem” i nie doświadczali Jego miłosierdzia. Trwali w grzechu i nie mieli z Nim bliskiej relacji. Jednak dzięki Jezusowi Chrystusowi wszystko się zmieniło. Teraz – jak mówi Piotr – staliśmy się ludem Boga i otrzymaliśmy Jego miłosierdzie. Oznacza to, że Bóg nie tylko przebacza nasze grzechy, ale także daje nam nowe miejsce w swoim domu. Przyjmuje nas jak do rodziny i czyni swoimi dziećmi. Miłosierdzie Boga sprawia więc, że nie jesteśmy już daleko od Niego. Należymy do Niego i jesteśmy zaproszeni, aby żyć w Jego miłości każdego dnia.

Dla św. Piotra miłosierdzie Boga musi mieć także konsekwencje w życiu wierzącego. Boże miłosierdzie nie jest tylko darem, który otrzymujemy raz, ale darem, który jest wezwaniem do życia zgodnego z wolą Boga. Piotr wzywa chrześcijan, aby żyli jako lud Boży — nie tylko w myśleniu, ale w konkretnych czynach miłości i świętości. Miłosierdzie przyjęte od Boga ma przemieniać ich postępowanie, relacje z innymi i sposób, w jaki świadczą o Chrystusie wobec świata.

W nauczaniu św. Piotra miłosierdzie splata się także z nadzieją, jaką daje zmartwychwstanie Chrystusa. Miłosierdzie Boże nie kończy się na przebaczeniu — prowadzi do żywej nadziei i pewności zbawienia, które towarzyszy wierzącym przez całe ich życiei które będzie w pełni objawione w chwale wiecznej. Bóg, który w wielkim miłosierdziu odrodził nas ku nadziei — przez zmartwychwstanie Chrystusa — strzeże nas mocą swojej mocy, aż do ostatecznego objawienia zbawienia w wieczności.