Parafia
w Ostrowcu Świętokrzyskim

Podwyższenia Krzyża Świętego

 
19 października 2025 r. na całym świecie obchodzona była Niedziela Misyjna, która rozpoczęła Tydzień Misyjny – dni modlitwy, solidarności i realnego wsparcia dla młodych Kościołów. To doskonała okazja, by przypomnieć sobie, że Kościół żyje dzięki świadectwu a jego centrum jest głoszenie Ewangelii.
„Idźcie na cały świat i nauczajcie narody” - te słowa skierował Pan Jezus do uczniów, ale są one aktualne do dnia dzisiejszego i stanowią sens dzieła misyjnego. Każdego roku do różnych zakątków globu, niekiedy ukrytych wśród gęstych tropikalnych lasów, kierowani są misjonarze - zarówno osoby duchowne jak i świeckie. Jadą, nie po to by zwiedzać, tylko po to by nieść Dobrą Nowinę, ale też budują drogi, szkoły, ośrodki zdrowia.
Dzisiaj, 23 października 2025 roku, nasi parafianie modlili się podczas Różańca w intencji misji i misjonarzy z naszej diecezji, a po Mszy św. w naszej sali katechetycznej mogli obejrzeć pamiątki przywiezione z misji z różnych stron świata. Po raz pierwszy, uczestnicy obejrzeli też film i usłyszeli słowa księdza Grzegorza Kasprzyckiego pochodzącego z parafii Iwaniska, misjonarza posługującego w Papui Nowej Gwinei, w parafii św. Józefa Robotnika w Ambunti. Z wielkim zaciekawieniem dzieci przygotowujące się do Pierwszej Komunii Świętej, kandydaci do bierzmowania oraz ich rodzice w ramach katechezy wsłuchiwali się w opowieści o codziennym życiu rdzennych mieszkańców oraz misjonarzy.
Jest jedna kwestia, która zmusza do myślenia. My, ludzie żyjący w cywilizowanej kulturze, nie mający do kościoła setek kilometrów nie potrafimy tego docenić i wymyślamy mnóstwo wymówek, żeby tylko nie uczestniczyć w niedzielnej czy świątecznej Eucharystii. A tam? Ludzie po dwa lata czekają na kapłana, Mszę czy możliwość przyjęcia Komunii i jest to dla nich wielkie wydarzenie, niesamowita radość.
Otoczmy modlitwą tych, którzy na krańcach świata niosą ludziom Dobrą Nowinę, bo „Żniwo wprawdzie wielkie ale robotników mało” (Mt 9,36-10,8).
I tak na koniec - każdy z nas może być misjonarzem. Nie trzeba wyjeżdżać gdzieś na przysłowiowy koniec świata. Obok nas też są osoby, którym należy nieść Dobrą Nowinę a naszym pierwszym obowiązkiem w szerzeniu wiary jest prawdziwe chrześcijańskie życie.
 
Tekst i zdjęcia: Katarzyna Król
 
W życiu wspólnoty parafialnej zdarzają się chwile, które w sposób szczególny stają się znakiem Bożej łaski i błogosławieństwa. Taką właśnie chwilą był dzień, w którym została wysłuchana prośba naszego Proboszcza o przekazanie dla naszej parafii relikwii św. Jana Pawła II.
I oto dziś, 20 października 2025 roku o godz. 11.00, w Krakowie, w dostojnych murach rezydencji Kardynała przy ul. Kanoniczej 19, Proboszcz Ks. dr Marian Bolesta, w asyście przedstawicieli Rycerzy Jana Pawła II, odebrał z rąk Jego Eminencji Księdza Kardynała Stanisława Dziwisza relikwię św. Jana Pawła II – kroplę krwi naszego umiłowanego Papieża Polaka. Uroczystość miała charakter kameralny, lecz niosła w sobie głębię i doniosłość, jakiej nie sposób wyrazić słowami.
Dla osób uczestniczących w tej uroczystości był to wielki zaszczyt i wyjątkowy przywilej – chwila głębokiego wzruszenia i modlitewnej zadumy, przepełniona świadomością, że uczestniczą w wydarzeniu, które na zawsze zapisze się w historii naszej parafii.
Z głębi serca dziękujemy Księdzu Proboszczowi za Jego wytrwałość, zaangażowanie i duszpasterską troskę, dzięki którym ten dar stał się rzeczywistością. Dziękujemy również wszystkim, którzy wspierali to dzieło modlitwą i życzliwością.
Serdecznie zapraszamy wszystkich Parafian i Gości na uroczystą Mszę Świętą w sobotę, 25 października 2025 roku o godz. 17.00, podczas której nastąpi uroczyste wprowadzenie relikwii św. Jana Pawła II do naszej świątyni.
Niech to wydarzenie stanie się świętem wiary, wdzięczności i wspólnoty – dniem, w którym na nowo odkryjemy, jak bardzo św. Jan Paweł II jest wciąż obecny w życiu naszej parafii i w sercach każdego z nas.
 
Tekst: Katarzyna Łaszcz
 
Dzień Papieski to ogólnopolska inicjatywa, której celem jest przypomnienie osoby i nauczania św. Jana Pawła II.
19 października mogliśmy ten dzień uczcić ... muzycznie. Wszystko to za sprawą uczniów, rodziców i nauczycieli ze Szkoły Muzycznej I stopnia im. Jana Chorosińskiego w Siennie pod batutą dyrektora, Pawła Garbalskiego i prowadzącej z niezwykłą charyzmą koncert, dyrektor Liceum Ogólnokształcącego im. ks. prof. Włodzimierza Sedlaka w Siennie – Marzeny Czerwonki.
Formułą koncertu była muzyczna podróż z utworami bliskimi sercu naszego Papieża, towarzyszącymi Mu podczas kapłańskiej drogi. Nostalgiczne skrzypce, instrumenty dęte czy dźwięki akordeonów podkreśliły piękno wyśpiewanych słów. Halina Kunicka śpiewała „(...) Jest w orkiestrach dętych jakaś siła” a ja powiem, że siła tej orkiestry każdego słuchacza wbiła w fotel, zwłaszcza, gdy zabrzmiał utwór zagrany na góralską nutę. W każdym dźwięku słychać było pasję i radość.
Sala kinowa w Ostrowieckim Centrum Tradycji Hutnictwa zapełniona była niemal po brzegi. Oczywiście, nie mogło na tym koncercie zabraknąć nas. Dla naszej liczącej blisko 45 osób grupy wraz z księdzem proboszczem dr Marianem Bolestą była to okazja do wspólnego spędzenia czasu przy dźwiękach muzyki, a przede wszystkim oddania hołdu Papieżowi Polakowi.
Przy okazji, możemy się pochwalić, że nasza parafia wraz z parafią św. Jana Chrzciciela w Czerwonej dołożyły swoją cegiełkę do zorganizowania tego koncertu i objęły nad nim patronat a ks. dr Leszek Domagała i ks. dr Marian Bolesta zostali nazwani przez prowadzącą, dobrymi duchami wydarzenia.
Najczęściej przewijającym się słowem w czasie koncertu była NADZIEJA i nie mogę odmówić sobie przytoczenia słów Papieża z Tokio z 24 lutego 1981 r., jakie padły na spotkaniu z młodzieżą „Człowiek w pewnym sensie nie może żyć bez nadziei. Musi do czegoś dążyć, musi mieć cel w życiu – i poczucie, że jest w stanie go osiągnąć. Nadzieja związana jest z przyszłością, ale jednocześnie określa stan naszej duszy w teraźniejszości. Teraz mamy nadzieję na to, co osiągniemy później.” Dla nas, ludzi pokolenia JP II powinny być one kompasem prowadzącym każdego dnia. Pokolenie JP II – trwa, pamięta i nie zamilknie!
 
Tekst: Katarzyna Król
Sobotni dzień i warsztaty malowania lukrem, przygotowane przez Fundację „Parabola Możliwości” we współpracy z Proboszczem Parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego, były przykładem, że wspólna praca czy zabawa są doskonałą okazją do budowania wzajemnych relacji. Nie liczy się wiek, wykształcenie czy status społeczny. Liczą się ludzie, uśmiech, rozmowa. Było kreatywnie, wesoło a także...smacznie i słodko bo „płótnem malarskim” były pierniki. Talentu i pomysłów nie brakowało nikomu (nawet jeśli twierdził inaczej). Budujące jest obserwowanie, jak ludzie wzajemnie się inspirują do działania a rozśmiane budzie najmłodszych uczestników i pytanie kiedy będą następne warsztaty z piernikami mogą świadczyć, czy się podobało czy nie.
Warto czasem odłożyć na bok codzienne obowiązki i inaczej niż zwykle spędzić chociaż kilka chwil...
Tekst i zdjęcia: Katarzyna Król